Karakters

door Loes de Reus, docent biologie en brugklasmentor Er ligt een lijstje in mijn postvakje: 28 namen van leerlingen van klas 1E. Het duurt een paar seconden voordat al die vreemde namen zin krijgen: het zijn de nieuwe! De 1E van volgend schooljaar. Nieuwsgierig kijk ik waar ‘mijn’ nieuwe kinderen vandaan komen: Alkmaar, Bergen, Schoorl wordt het.

Tja, over een paar weken is het weer zover: de nieuwe lichting brugklassers zal de BSG voor het eerst officieel bezoeken. Ik ben benieuwd, hoe zullen ze zijn: verlegen, popi- jopie, afwachtend, of meteen gezellig. Ik ben in ruim tien jaar als brugklasmentor al heel wat brugklassen verder en ze zijn echt allemaal verschillend.  Peinzend ga ik een aantal klassen van de laatste jaren na. De meeste kinderen zie ik een paar jaar later weer terug in de vierde klas als oude bekenden. Ik blijf altijd een beetje van hen en zij blijven ook altijd een beetje van mij.

Ik denk aan mijn huidige klas en zie al die verschillende karakters voor me. Kinderen die veranderd zijn van een rijtje namen in levende mensen. Over anderhalve maand neem ik alweer afscheid van de oude groep. Oude? Nee, dat klopt niet, ik ben nog volop met ze bezig: zit nog midden in de begeleiding naar een passende tweede klas, moet ze nog de laatste schoolweken doorhelpen en heb het nog zo gezellig met ze.

Ik kijk nog eens op het blaadje met papieren kinderen. Met een zucht leg ik het terug in het postvakje. Het hoort nog niet in mijn tas. Daar is het nog veel te vroeg voor.

 

verschenen in het Bergens Nieuwsblad op 2-6-2010